Krommunicatie

Een boeiend aspect van het werk waar ik tegenwoordig voor word betaald is dat ik leer praten met andere mensen dan de muziekminnende nerds met wie ik meestal omga, u kent ze wel. Zo probeerde ik onlangs over de telefoon een adres aan een Sympathieke Mevrouw door te geven.

Ik: Goedemiddag, met Mira van de Organisatie Zus en Zo
Zij: Daaag, met de Sympathieke Mevrouw
Ik: Hai Sympathieke Mevrouw, ik wil je even een adres voor volgende week doorgeven, komt dat gelegen?
Zij: Ja hoor, maar wil je niet te snel praten?
Ik: Is goed. Het adres is Texel 1234, dus T-E-X-E-L 1-2-3-4
Zij: Wil je ‘t effe voor me spellen?
Ik: Ok, komt ie: T
Zij: S
Ik: Nee T
Zij: T
Ik: E
Zij E
Ik: X
Zij: Is dat een griekse y?
Ik: Nee, een kruisje
Zij: O ja, ik weet al wat je bedoelt
Ik: X dus
Zij: X
Ik: E
Zij: E
Ik: L
Zij: L. Dus nu heb ik S-T-E-X-E-L
Ik: Bijna goed, alleen de s aan het begin mag je wegstrepen
Zij: Ok, dus nu staat er T-E-X-E-L
Ik: Klopt helemaal
Zij: En wat is de straat?
Ik: Dit is de straat
Zij: Aha, en het huisnummer?
Ik: 1234, 1-2-3-4
Zij: 1-3-2-4?
Ik: Nee, 1-2-3-4
Zij: 1234, dus nu heb ik T-E-X-E-L 1-2-3-4
Ik: Klopt helemaal. Nou dan is het zo in orde
Zij: Fijn, dank je wel he en een goed weekend alvast
Ik: Ja, jij ook he. Doei
Zij: Haie

Even later hoorde ik dat de Sympatieke Mevrouw een ander adres moest hebben dan dat wat ik inmiddels had doorgebeld. De klok sloeg reeds sluitingstijd en ik besloot de kwestie maar even te laten rusten. Een collega had inmiddels een fles rood open getrokken, het weekend stond immers voor de deur.