Gaat hene

28 april 2008

Het regent niet
De miezer stopt
De zon heeft al geschenen

De vogel tsjirpt
Het eten dampt
Men kan het toch niet menen

Wat ik hier doe
Nu niet zo veel
Zijn het misschien de genen?

[Soms heb je dat, weet je, dat je je plots verveelt. En dat er allerlei hoogwaardig vermaak is. En dat er dan alleen ruimte is voor zulke flauwekul. Verder vergaat het me goed overigens.]

En dit is wat de VPROrecensent ervan dacht:

BABY DEE
De excentrieke transgender Baby Dee begint de zondag op Roadburn alleen, achter de vleugel. Haar warrige rossige krullenbos schudt ze wild, bijna spastisch heen en weer, terwijl ze met grove halen de piano teistert met haar grote kolenschoppen. De New Yorkse zanger(es), even later bijgestaan door dezelfde band die even later ook Current 93 zal vormen, brengt een soms aangrijpende en ook bevreemdende mengeling van donkere zielenroerselen en borrelende zeemansliederen. Sommige liedjes zijn somber, andere ronduit lallend. Even denken we aan Tom Waits, een moment later aan Sweeney Todd. Al met al een bijzonder optreden.

De recensie van het hele festival is uiteraard ook te lezen.

Ik moet bekennen dat ik gisteren voor de tweede keer in mijn leven naar een popconcert ben geweest. Het was een hele nieuwe ervaring, met als algemeen hoogtepunt Current 93 en als bijzondere piek Baby Dee, die ik de rest van de avond gefascineerd heb gadegeslagen. Zoals u hierboven ziet was dat niet op de eerste plaats vanwege haar flatteuze uiterlijk, maar wat een muzikaliteit en authenticiteit (ik ben er overigens nog steeds fel op tegen dat men met dat soort woorden gaat smijten) bezit deze vrouw, voorheen man!

Ongefilterd suisden er rake harde, dan weer zachte of simpele klanken door de zaal. Daar bovenuit klonk haar mannelijke rauwe stem, die deed wat die moest doen, ook al was dit over de top of onaangepast gedrag. Jammer dat op haar website vooral zoete nummers aanklikbaar zijn, die geenszins de lading dekken van wat we gisteren hebben gehoord. Maar toch, voor de aardigheid misschien eens leuk om naar te luisteren.

Voor een goed gevoel

17 april 2008

wil ik hier wel graag in geloven:

Ubi mens plurima, ibi minima fortuna

[Daar waar de meeste geest is, daar is het minste geld]