Rooie rakker

Ik heb een  nieuwe liefde! Hij heet Simon, is twaalf jaar oud en biedt als rooie rakker goed tegenwicht aan mijn andere grote liefde, die hard opweg is cryptoreligieus in het kwadraat te worden.

Beide beminden zijn zeer aaibaar, ware het niet dat Simon mij daarbij vooral tranende ogen bezorgt en zodoende slechts een tijdelijke vlam kan zijn. Zondag gaat hij weer weg. Wat zal ik de gezellige avonden slapend met hem op de stoel missen. Om over het polyfoon spinnen maar te zwijgen.

Troost

Te veel uitroeptekens wekken algauw mijn achterdocht. In zijn tekst biedt hij mijns inziens minder troost dan zijn naam doet vermoeden.

Tsja die p.r. van onze Christenvrienden, die snap ik nog niet helemaal geloof ik.

Muizenissen

Hij is erin getrapt, de sukkel. Of zou het een zij zijn? We zullen het nooit te weten komen. Nog zie ik het beeld voor me van het rillerig hoopje pluis, dat er eigenlijk niet wilde zijn en zich zo veel mogelijk tegen het deurtje had verschanst om maar niet op te vallen.

Wij, angsthazen die het geluid van klappend ijzer op hout niet kunnen verdragen en dus maar doen alsof we grote dierenvrienden zijn, hebben het scharminkel in onze goedheid uiteindelijk weer losgelaten in een rustiek parkje naast de benzinepomp.

Wat ik hiervan heb geleerd? Brood met pindakaas werkt toch het best.

Zo groen als wat?

Ai, wat is er hier weinig gebeurd de laatste tijd. Gelukkig is dat niet de standaard voor de rest van mijn bestaan, alhoewel ik u niet kan navertellen waar ik zoal heb rondgehangen, wat ik heb uitgevoerd en waarover ik heb gedacht.

Het punt is dat ik juist zoveel in de buitenwereld heb geleefd dat ik al druk genoeg was met die te incorporeren in mijn eigenste ik, weet je wel, dat het er verder gewoon niet meer van kwam.

Ik verheug me nu al op de zeeen van tijd die ik ga hebben als dit extra studiejaar voorbij is en ik het noodzakelijke geld verdienen kan combineren met wat mij op dat moment invalt. O buurman, wat is uw gras toch mooi groen!